فرمانده سنتکام از پیوستن بحرین به ائتلاف امنیت کشتیرانی در خلیج فارس استقبال کرد
دوشنبه, ۲۸ام مرداد, ۱۳۹۸
«لاریجانی‌زدایی» یا «دعوای زودهنگام رهبری»؟
دوشنبه, ۲۸ام مرداد, ۱۳۹۸
روایت «اژه‌ای» از تخلف یک شرکت خودروساز
دوشنبه, ۲۸ام مرداد, ۱۳۹۸
تایید حکم ۱۰ سال حبس ارس امیری در دادگاه تجدیدنظر
دوشنبه, ۲۸ام مرداد, ۱۳۹۸
شیخ زکزاکی و یک و بام دو هوای جمهوری اسلامی
دوشنبه, ۲۸ام مرداد, ۱۳۹۸
سیاست ازدیاد جمعیت مقبول رهبری‎، طرحی از مانا نیستانی
دوشنبه, ۲۸ام مرداد, ۱۳۹۸
موسوی تبریزی: شروع اعدام‌های ۶۷ از نامه ری‌شهری بود
شنبه, ۲۶ام مرداد, ۱۳۹۸
خامنه‌ای با صادق لاریجانی چه می‌‌کند؟
شنبه, ۲۶ام مرداد, ۱۳۹۸
بزودی پرده‌ای دیگر از یک فساد بزرگ در ⁧مافیای خودرو⁩ اعلام خواهد شد
جمعه, ۲۵ام مرداد, ۱۳۹۸
روسیه صاحب بندر چابهار و بوشهر می‌شود!
جمعه, ۲۵ام مرداد, ۱۳۹۸
جواد شبانی دانشمند ایرانی موفق به کشف حالت جدیدی از ماده شد
جمعه, ۲۵ام مرداد, ۱۳۹۸
هر شش فرزندِ شهردار قم، خارج‌نشین‌اند
جمعه, ۲۵ام مرداد, ۱۳۹۸
قطار ارشاد طرح مانا نیستانی
جمعه, ۲۵ام مرداد, ۱۳۹۸
اسرائیل به دو تن از اعضای کنگره ایالات متحده اجازه ورود به کشور نداد
جمعه, ۲۵ام مرداد, ۱۳۹۸
پسر محمدرضا عارف، پست گرفت
پنج شنبه, ۲۴ام مرداد, ۱۳۹۸
عبدالستار دوشوکی
عبدالستار دوشوکی / جمعه, ۲۳ام فروردین, ۱۳۹۸

سوال بسیار بدیهی این است که آیا برای پیروزی اعتراضات و قیام مردمی، وجود یک فرد یا شورای رهبری، آنگونه که برخی از هموطنان ادعا می‌کنند، ضروری است؟ یا بر اساس مستندات عینی و شواهد میدانی، وجود یک رهبری خودخوانده یا خودگمارده برای هدایت و مدیریت قیام مردمی ضروری الزامی نیست؟ براستی چه تشابهات یا اختلافاتی قیام ناکام مردم ایران بر علیه استبداد جمهوری اسلامی را در مقایسه با قیام‌های موفقیت آمیز دیگر ملل متمایز می‌کند؟ در درجه اول در سودان و دردیگر کشورها جناحی بنام اصلاح طلب وجود نداشت که مردم را تحت بهانه هایی نظیر انتخاب بین بد و بدتر سرگرم کنند و به استمرار نظام کمک کنند. ثانیا در بین تبعیدیان سودانی و دیگر کشورها، اصلاح طلبان بظاهر مخالف وجود نداشتند تا در طی هر چهار سال بین انتخابات ریاست جمهوری با ابراز مخالفت و مقاله نویسی و مصاحبه و غیره کسب اعتبار کنند.

1 2
تمامی حقوق متعلق به وب سایت دیدگاه‌نو است. نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است.