کاهش سرعت اینترنت پس از آغاز اعتراضات گسترده در ایران
شنبه, ۲۵ام آبان, ۱۳۹۸
تصمیمی تورم‌زا، رکودآفرین، فسادآور و به زیان جامعه
شنبه, ۲۵ام آبان, ۱۳۹۸
۴۳ درصد مدارس استان تهران فرسوده است
شنبه, ۲۵ام آبان, ۱۳۹۸
مرگ یک شاعر در اهواز؛ چرا مردم عزادار معترض هستند؟
شنبه, ۲۵ام آبان, ۱۳۹۸
پناهیان: «منتظری قصد قتل امام خمینی را داشت»
پنج شنبه, ۲۳ام آبان, ۱۳۹۸
۴ نفر ۵ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان به بانک سرمایه بدهکارند
پنج شنبه, ۲۳ام آبان, ۱۳۹۸
حکم بازداشت نجاح محمدعلی در عراق صادر شد
پنج شنبه, ۲۳ام آبان, ۱۳۹۸
شبانه بهای بنزین دو برابر شد
پنج شنبه, ۲۳ام آبان, ۱۳۹۸
سرمایه‌گذاری ۴۰ میلیون‌دلاری خانواده بشار اسد در حوزه املاک روسیه
چهارشنبه, ۲۲ام آبان, ۱۳۹۸
رییس شورای شهر رودهن به اتهام ۳۰ میلیارد رشوه بازداشت شد
چهارشنبه, ۲۲ام آبان, ۱۳۹۸
حمید نوری از عاملان اعدام دهه ۶۰ در دادگاه سوئد حاضر شد
چهارشنبه, ۲۲ام آبان, ۱۳۹۸
گزارشگران صداوسیما که به ایران بازنگشتند
چهارشنبه, ۲۲ام آبان, ۱۳۹۸
مایک پمپئو: شورای امنیت تحریم تسلیحاتی ایران را تمدید کند
دوشنبه, ۲۰ام آبان, ۱۳۹۸
مواجهه روحانی-رئیسی، فریبکاری در برابر فریبکاری
دوشنبه, ۲۰ام آبان, ۱۳۹۸
ایران چند ماه تا زمان ساخت بمب اتمی فاصله دارد؟
دوشنبه, ۲۰ام آبان, ۱۳۹۸
عبدالستار دوشوکی
عبدالستار دوشوکی / جمعه, ۲۳ام فروردین, ۱۳۹۸

سوال بسیار بدیهی این است که آیا برای پیروزی اعتراضات و قیام مردمی، وجود یک فرد یا شورای رهبری، آنگونه که برخی از هموطنان ادعا می‌کنند، ضروری است؟ یا بر اساس مستندات عینی و شواهد میدانی، وجود یک رهبری خودخوانده یا خودگمارده برای هدایت و مدیریت قیام مردمی ضروری الزامی نیست؟ براستی چه تشابهات یا اختلافاتی قیام ناکام مردم ایران بر علیه استبداد جمهوری اسلامی را در مقایسه با قیام‌های موفقیت آمیز دیگر ملل متمایز می‌کند؟ در درجه اول در سودان و دردیگر کشورها جناحی بنام اصلاح طلب وجود نداشت که مردم را تحت بهانه هایی نظیر انتخاب بین بد و بدتر سرگرم کنند و به استمرار نظام کمک کنند. ثانیا در بین تبعیدیان سودانی و دیگر کشورها، اصلاح طلبان بظاهر مخالف وجود نداشتند تا در طی هر چهار سال بین انتخابات ریاست جمهوری با ابراز مخالفت و مقاله نویسی و مصاحبه و غیره کسب اعتبار کنند.

1 2
تمامی حقوق متعلق به وب سایت دیدگاه‌نو است. نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است.