© 2020 New Vision Research Institute

  • White Facebook Icon

    توسعه طلبی چین در دریای جنوب

    پنتاگون قصد دارد تا در نزدیکی جزیره هایی که چین اخیرا در دریای جنوب ساخته است، حضور نظامی داشته باشد. چنین طرحی اگر با تائید کاخ سفید اجرایی شود، مناقشات توازن قوا در آسیای شرقی را به مرحله جدیدی خواهد برد. آمریکا و متحدانش در شرق آسیا امیدوار بودند که جهانی شدن چین به باز شدن فضای سیاسی در داخل و تعامل بیشتر با جامعه جهانی بیانجامد. اما این تغییرات در عمل تاثیری بر سیاست های پکن در اینباره نداشته است. از طرفی احتمال خیزشی دموکراتیک در داخل چین و تغییرات در ساختار سیاسی نیز دور از ذهن است.

    تغییر دادن بستر تعاملات جهانی با دولت چین مسیر موثرتری برای تاثیرگذاری بر سیاست های پکن است. تاکنون مقابله با سیاست های توسعه طلبانه این کشور سبب شده تا پکن سعی در کاهش تنش با همسایگانش داشته باشد. اما آمریکا عموما در مقابل رفتارهای زورگویانه پکن مماشات کرده است.

    سکوت ایالات متحده میتواند چراغ سبزی بر سیاست گسترش خاک دولت چین در مجموعه جزایر مورد مناقشه اسپارتلی باشد. هری هریس -یکی از فرماندهان نیروی دریایی آمریکا- میگوید پکن قصد دارد “دیوار بزرگ شنی” در جزایر اسپارتلی بسازد. یکی دیگر از فرماندهان، ساموئل لاکی یر، هشدار میدهد جزیره سازی های پکن، توانایی بلفعل کنترل دریایی-هوایی جزایر اسپارتلی را به آنها میدهد.

    واشنگتن در پاسخ سعی کرده است ارتباطش با فیلیپین را گسترش دهد و در حال نهایی کردن توافقی است که به نیروهای آمریکایی اجازه میدهد تا ۸ پایگاه نظامی بطور چرخشی در جزایر مورد بحث داشته باشند. ژاپن نیز در حال اجرای قراردادی با فیلیپین است تا ۱۰ گشت دریایی در مانیل و تعداد نامشخصی در هانوی مستقر کند.

    پکن در واکنش، سیاست “پلس خوب، پلیس بد” را در پیش گرفته است. مقامات رسمی چین بطور غیرمنتظره ای اعلام کردند “زمانی که شرایط در مرحله درستی قرار بگیرد” کشورهای دیگر اجازه خواهند داشت تا از امکانات جزایر جدید برای مقاصد انساندوستانه و همینطور پیش بینی وضعیت جوی استفاده کنند.

    این اظهارات اما در مدت کوتاهی توسط بیانیه وزارت خارجه چین بی اثر شد. دولت چین اعلام کرد حق دارد بطور یکجانبه منطقه شناسایی هوایی برفراز جزایر اسپارکلی ایجاد کند. مانیل میگوید پکن اخیرا به هواپیماهای گشتی این کشور هشدار داده است تا به حریم جزایر مورد مناقشه وارد نشوند. مسئله ای که نگرانی ها درباره قصد پکن بر کنترل هوایی این منطقه را افزایش میدهد.

    نباید تصور کرد سیاست های اساسی چین به این زودی ها تغییر میکند. این واقعیت که چین سعی دارد تردیدها در این مورد را کاهش دهد نشان از نگرانی این کشور نسبت به افزایش واکنش ها دارد. گسترش نقش ژاپن در تامین امنیت منطقه و گشت های هوایی مشترک با نیروهای آمریکایی، نگرانی عمده پکن هستند.

    چین آنچه بتواند انجام خواهد داد تا همسایگانش قدرت دفاعی کمتری داشته باشند. اما زمانی که فشار به پکن وارد میشود، رفتار مسئولانه تری بروز میدهد. این میتواند راهی باشد برای گشایش مذاکرات در مورد مناطق مورد مناقشه با همسایگان اش در جنوب شرقی آسیا.

    واشنگتن باید با حفظ فشار این پیغام را به پکن بدهد که مخالفت با سیاست های توسعه طلبانه اش با دادن چند پیام آشتی جویانه متوقف نخواهد شد. باید برای کشورهای دیگر منطقه نیز روشن شود که آنها نیز نمیتوانند بدون دلیل به افزایش تنش ها با چین دامن بزنند و انتظار میرود تا امنیت منطقه ای را حفظ کنند.

    حداقل از زمان سفر ناموفق لرد مک کارتنی به چین در سال ۱۹۷۳، تلاش های غرب برای ایجاد تغییرات در چین ناموفق بوده است. سعی در سازگار کردن چین با ارزش های لیبرال همیشه به صخره حزب کمونیست برخورد کرده است. اما با تغییرات بوجود امده در همسایگان چین، این بخت وجود دارد که کشورهای لیبرال بتوانند جلوی بعضی از این سیاست ها که منجر به ترس آنها از قدرت رو به رشد پکن شده است را بگیرند

    مایکل آزلین- امریکن انترپرایز

    #آمریکا #چین #دریایچین #لیبرالیسم