خامنه ای و تاکید بر جاسوس پروری

دیدار فرماندهان نیروی انتظامی با خامنه ای – تصویر سایت رهبر ایران


در تلگرامبخوانید

فریبا داودی مهاجر

فعال سیاسی

اعتماد عمومی یکی از بنیادی ترین مبانی حیات اجتماعی است و سال هاست که جمهوری اسلامی هدفمند و سازماندهی شده در جهت نابودی اعتماد عمومی گام برمی دارد. به مثال توجه کنید: آیت الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی از فرماندهان نیروی انتظامی خواست که در اجرای طرح «امنیت اخلاقی» به «مخالفت برخی افراد یا فضاسازی‌های رسانه‌ای» توجه نکنند و کار خود را پیش ببرند. این سخنان در پی اعلام حسین ساجدی‌نیا، فرمانده نیروی انتظامی تهران، مبنی بر حضور هفت هزار مامور در قالب «گشت امنیت اخلاقی نامحسوس» در جمع فرماندهان نیروی انتظامی بیان شد.

ساجدی‌نیا، روز ۳۰ فروردین اعلام کرده بود که هفت هزار مامور در قالب «گشت امنیت اخلاقی نامحسوس» پلاک خودروهایی که اقدام به مواردی چون «کشف حجاب در خودرو»، «آلودگی صوتی» و «انجام حرکات نمایشی» کنند را از طریق «ارسال پیامک» گزارش می‌دهند. این طرح با واکنش منفی مقام‌های دولتی و واکنش مثبت مقام‌های قضایی روبرو شد به شکلی که حسن روحانی، رییس جمهوری ایران، روز ۳۱ فروردین در مخالفت با این گشت‌ها گفته بود که «اولین وظیفه» حکومت در قبال مردم «احترام به شخصیت، جایگاه و کرامت» آنهاست زیرا «این کرامت مقدم بر دین است».

در مقابل روز سه‌شنبه، ۱۴ اردیبهشت، ۱۹۰ نماینده مجلس از این طرح حمایت کردند و حسن فیروزآبادی، رییس ستاد کل نیروهای مسلح ایران، مخالفان این طرح را «اشخاص و جریان‌های غربگرا و مروجان بی‌بندوباری» خواند. آنچه در این میان مهم است سخنان رهبر جمهوری اسلامی است که بدون توجه به افکار عمومی و رسانه ها همچنان گشت امنیت اخلاقی نامحسوس در کوچه و خیابان ها به دنبال افرادی باشند که خلاف سلیقه جمهوری اسلامی زندگی می کنند ولی چرا نامحسوس ، مگر گشت های محسوس نمی توانند چنین کاری را انجام دهند و اصولا چنین کاری امکان پذیر است.

آنچه جمهوری اسلامی در پی چنین خبری به دنبال آن است نه مقابله با موارد اعلام شده که هدف، نشانه رفتن اعتماد عمومی در میان شهروندان و مردم است. کاهش اعتماد عمومی میان شهروندان تاثیر مخربی بر مشارکت اجتماعی دارد. مردمی که به هم اعتماد ندارند قادر به انجام هیچ فعالیت مشترکی نیستند. بدون اعتماد شهروندان از یکدیگر کناره می گیرند و منزوی می شوند و جامعه از هم تکه پاره می شود. اعتماد مانند چسبی است که سرنوشت افراد بهم پیوند میزند و محور مسئولیت پذیری افراد نسبت به یکدیگر است.

مفهوم اعتماد

به عقیدۀ استوک، صرف اینکه اشخاص جامعه در کنار هم زندگی می کنند، به یکدیگر احترام می گذارند و شاید رفتاری خیرخواهانه یا حداقل غیر بدخواهانه به یکدیگر دارند، ناشی از اعتماد سطحی بین افراد است. البته اهمیت پایه ای اعتماد فراتر از این دلایل اخلاقی است. ارزش کارکرد و سودمندی اعتماد در جلوگیری از به خطر افتادن روابط اجتماعی، ظاهر می شود. در واقع بدون اعتماد، صداقت عمومی، احترام، درستی و وفاداری آسیب می بیند و سیستم اجتماعی را از میان می برد. باور کردنی نیست ولی اعتماد بر روی داد و ستد و اقتصاد و تعامل و همکاری و روابط بین الملل اثر شگرفی دارد و شبکه های تجمع های داوطلبانه در ابعاد مختلف زندگی اجتماعی ایجاد می کند. بازار کار را رونق می دهد و درستکاری را ترویج می دهد.

حالا تصور کنید خبری منتشر می شود که قرار است ۷۰۰۰ نفر ناشناس در کوچه و محل کار و دانشگاه بچرخند و با دیدن هر عملی که خوششان نمی‌آید با پیامک به عده ای دیگر خبر دهند که مثلا شما هم اکنون در داخل ماشین خود آهنگ گوش می کنید. این خبر یک پیام دارد که به سایه خودتان اعتماد نکنید و رهبر جمهوری اسلامی هم می گوید همچنان بدون توجه به افکار عمومی و رسانه ها خبرچینی کنید. رهبری مستاصل که برای کنترل مردم از سربازان امام زمان ناامید شده و متوسل به خبرچین های مواجب گیر شده است.

سرمایه اجتماعی و هنجارهای مدنی 

بارها شنیده ایم که مردم ایران در حالتی از فقدان رضایت از زندگی یا انفعال و کاهش نشاط عمومی روبرو هستند و چنین پیامدهایی تعجب آور نیست. همه اینها حاصل سازماندهی دقیقی است که حاکمان ایران برای کنترل رفتارهای عمومی مردم در تحرکات سیاسی و اجتماعی به کار می برند. نابودی همه راه های ارتباطی و تعاملات موثرو با ثبات که مردم را مانند رشته های یک زنجیر به هم متصل می کنند. اعتماد عمومی مانند چشمه ای است که سرمایه اجتماعی از آن می جوشد و هنجارهای مدنی تولید می کند. مردمی تنیده در هم که شاکله جامعه مدنی را تشکیل می دهند و یکدیگر را به جای حذف تقویت می کنند و مسئولیت های مدنی را تقویت می کنند و اعتباری داخلی و بین المللی ایجاد می کنند. حکومت جمهوری اسلامی که می داند فاقد مشروعیت در میان شهروندان است با نابودی اعتماد از آنها انتقام می گیرد تا به مردمی خسته و بی نشاط و بدون رضایت از خود و دچار روزمرگی بدل شوند. مردمی که در دلشان بحران می جوشد.

آنها می خواهند هر گونه همبستگی ملی، انسجام اجتماعی، تعاون و همیاری را نابود کنند و بخوبی می دانند که فروپاشی ارزش های اخلاقی ،فرار مغزها وافزایش جرائم و آسیب های اجتماعی از عواقب جدی کاهش سرمایه اجتماعی در میان مردم است مردمی که بخوبی می دانند حاکمان ناکارآمد جز به منفعت خود به چبز دیگری فکر نمی کنند و منافع شخصی را بر منافع عمومی ترجیح می دهند و بدون ندبیر و دور اندیشی دارایی های ملت را به حراج می گذارند.  حاکمانی که دیگر پاسخ گوی ملت نیستند و به جای پاسخگویی از گسیل ۷۰۰۰ نفر به خیابان برای جاسوسی در میان مردم می پردازند و کار به جایی رسیده است که بدون هیچ رودربایسی آن را اعلام می کنند.

خبر چینی به جای پاسخگویی

پاسخگویی حکومت در بخش عمومی همواره مورد توجه بوده و دولت ها کوشش می کنندبا ایجاد ساختارها و شیوه های مناسب در این مسیر حرکت کردند بر عکس علی خامنه ای که از تریبون عمومی می گوید نسبت به رسانه ها و مردم بی اعتنا باشید. تغییر پارادیم و شیوه های نوین حکومت داری به مساله پاسخ گویی اهمیت دو چندانی می دهند و در واقع تحت پارادایم جدید مدیریت گرایی ،دولت ها  تحت آزمون جدی تری از پاسخ گویی و پرسش و مسئولیت قرار می گیرند. چنین دولت هایی تصویری دیگری از شفافیت و اعتماد عمومی را به ذهن شهروندان متبادر می کنند.

در مقابل حکومت های دیکتاتوری که از مردم اطاعت کور تحت عنوان تکالیف دینی یا ایدئولوژیک طلب می کنند ساختارهای روانی را به کار می گیرند که مردم را تا سرحد خبرچینی سخیف کنند. حکومت هایی که مردم خود را دشمن می دانند و از خبر چین ها در حد یک برده سرسپردگی طلب می کنند چرا که توهم دشمنانی جاودان دارند و در این توهم به حکومت ادامه می دهند. خامنه ای که دم از اخلاق می زند مرزهای بی اخلاقی را در نور دیده و از ۷۰۰۰ نفر می خواهد در زندگی مردم تجسس کنند. او به بیماری بی پایان قدرت گرایی مبتلاست و به این بیماری رنگی از دین و خدا و پبامبر می زند تا به روان نامتعادل خود ظاهری متعادل بخشد و این در حالی است که مردم به خوبی به درون نامتعادل او آگاهی دارند. حال اگر به جای ۷۰۰۰ نفر ادعای خبر چینی ۷۰۰۰۰ نفر را هم کند، بیشتر خودش را فریب داده است.

فریبا داوودی مهاجرفریبا داوودی مهاجر فعال حقوق زنان و روزنامه‌نگار ایرانی است. او سردبیر انجمن روزنامه نگاران جوان، عضو مرکزی کمیته سازمان مدافعان آزادی مطبوعات ایران، همچنین عضو شورای عالی سازمان دانش‌آموختگان ایران اسلامی (ادوار دفتر تحکیم وحدت) بوده است.

#اعتماد #اعتمادعمومی #گشتنامحسوسپلیس #فریباداوودیمهاجر #دیدگاهنو #خامنهای

© 2020 New Vision Research Institute

  • White Facebook Icon