مسئولیت مدنی و شر ناگزیر

در تلگرام بخوانید

دولتها شر ناگزیرند. برای جلوگیری از هرج و مرج، حفظ حقوق ضعیفترها در مقابل قوی ترها و منحصر کردن استفاده ازخشونت شکل گرفته اند. دولتها زنجیرهایی هستند که بپای انسانها بسته شده و آزادی آنها را گرفته اند. اما این زنجیرها اگر نباشند اوضاع بدتر از این که هست خواهد بود. دراین میان دولتهایی که آزادی عمل بیشتری به شهروندانشان می دهند زنجیرهایی بلند هستند و دولتهایی که این آزادی را محدودتر می کنند زنجیرهایی کوتاه. به قدرت رسیدن دونالد ترامپ درایالات متحده آمریکا نمونه ای است از تغییراندازه این زنجیر در کشوری که نخستین دموکراسی دوران مدرن است.

هراس بخش بزرگی ازشهروندان از تضییع حقوق مدنی و آزادی های اساسی خود باعث شده است که آمریکا این روزها دوران پرتب و تابی را پشت سر بگذارد. تجمع بزرگ اعتراضی در واشنگتن دی سی، پایتخت آمریکا یک روز پس ازمراسم تحلیف دونالد ترامپ نمایانگرحساسیت شهروندان به سیاستهای ترامپ ، مسئولیت پذیری مدنی و درعین حال قدرت جامعه مدنی آمریکا بود. این تجمع و راهپیمایی که بنام راهپیمایی زنان از چندی پیش برنامه ریزی شده بود گروههای مختلفی از مخالفان سیاستها واظهارات ترامپ در مورد زنان ،مهاجران و مسلمانان را به خیابانهای پایتخت آمریکا کشاند.

در عین حال در بیش از۶۴۰ شهر دیگر آمریکا و جهان تجمعاتی در همبستگی با این تجمع برگزار شد تا بازتابی از نگرانی بوجود آمده از رشد راست افراطی و پوپولیسم درهمه جای جهان باشد. جدا از پیروزی ترامپ در آمریکا، انتخابات پیش رو در برخی از کشورهای اروپایی مثل آلمان ، فرانسه و هلند با خطر به قدرت رسیدن راست گرایان افراطی روبرو است. گرچه ساختار انتخاباتی این کشورها با یکدیگر متفاوت است و بطور نمونه ساختار دو مرحله ای انتخابات ریاست جمهوری در فرانسه عملا شانس پیروزی نامزد راستگرایان افراطی در این کشور را ناچیز می کند.

رشد جریانهای پوپولیستی و افراطی در اروپا و آمریکا همراه با تداوم حملات تروریستی گروههایی مثل داعش و سرازیر شدن موج پناهندگان به اروپا تنشهای عمده ای در جهان بپا کرده و تهدیدی جدی برای نقض آزادی های مدنی و سیاسی حتی در دموکراسی های قدیمی رقم زده است. در این میان گروهی از فعالان حقوق بشر و مدنی ایرانی که در اروپا و آمریکا زندگی می کنند مواضع ناهمسویی در مقابل این تحولات گرفته اند. گروهی از این فعالان معتقد به جهانی بودن ارزشهایی مثل حقوق بشر، دموکراسی و آزادی هستند و در هر نقطه ای از جهان که این ارزشهای بنیادین تهدید شود خود را مکلف به دفاع از این ارزشها می دانند.

به باوراین گروه از فعالان ، مخالفت سیاسی با حکومت ایران وضدیت با گروههای تروریستی نباید توجیهی بر چشم بستن بر نقض حقوق بشر و آزادی های مدنی دردیگر کشورها بویژه کشورهایی که در جبهه مقابل حکومت ایران و تروریستهای دولت اسلامی قرار گرفته اند باشد. به تعبیردیگروجود استانداردهای دوگانه درمقابل نقض حقوق شهروندان درایران ودیگرکشورها امری پذیرفته شده نیست. بویژه اینکه قانون اساسی وساختار قانونی دموکراتیک و قدرت جامعه مدنی در کشورهایی مثل آمریکا عملا اجازه فعالیت آزاد برای کسانی که به سیاستهای بخشی از حکومت معترضند را به رسمیت شناخته است. دراین فضا وظیفه مدنی وانسانی کسانی که خود طعم سرکوب و زندان و شکنجه را در کشورهایشان چشیده اند این است که همراه با موج عظیم شهروندانی قرار بگیرند که از آزادی های اساسی خود دفاع می کنند.

در جبهه مقابل گروهی دیگر از فعالان مدنی ایرانی بر این اعتقادند که فضای پیشا انتخابات و پسا انتخابات با یکدیگر تفاوت دارند و اولا نباید به شعارهای انتخاباتی نامزدها تا وقتی که به مرحله عمل نرسیده اند توجه کرد و ثانیا رییس جمهوری که با رای مردم در نظامی دموکراتیک برگزیده شده است جایگاه قانونی قابل احترامی دارد که می توان هر خواسته ای را با او مطرح کرد ، حتی اگر آن خواسته عملا در تضاد با دیدگاهها و اظهارات شخص برگزیده باشد.

نمونه روشن این رویکرد درنامه گروهی از فعالان مدنی و سیاسی ایرانی به دونالد ترامپ چند روزی مانده به روی کارآمدن او دیده شد. نامه ای که در آن جدا ازچند خواسته ، چیزی که بیشتر به چشم آمد امید بستن به ترامپ برای کمک به برقراری دموکراسی ورعایت حقوق بشر در ایران بود. در حالی که اظهارات و سیاستهای اعلام شده ازسوی آقای ترامپ درنقطه مقابل دفاع از آزادی وحقوق بشر قرار داشت. نخستین فرامین دوره ریاست جمهوری او درمورد قطع کمکهای دولتی به نهادهایی که درحوزه سقط جنین فعالیت می کنند، لغو موقت صدور ویزا برای شهروندان هفت کشورازجمله ایران و دستور شروع دیوارکشی درمرزآمریکا ومکزیک تاییدی بر این مدعاست.

در یک نظام سیاسی دموکراتیک درعین حال که از لحاظ قانونی ، رییس جمهور برگزیده ، قدرت را بدست گرفته است اما این دلیلی برای همراهی وانعطاف در مقابل سیاستهای او نیست. احترام به جایگاه حقوقی هر مقامی نیز بسته به آن است که چه کسی آن مقام را در اختیار دارد. اگر قراربراین باشد به هرکسی که قدرت را دردست گرفت تنها به صرف اینکه در آن مسند نشسته احترام گذاشت و او را تایید کرد که باید به هیتلر و موسولینی هم احترام گذاشت. این دو دیکتاتورمشهور قرن بیستم هردو درروندی دموکراتیک انتخاب شده بودند و نه تنها شهروندان آلمانی و ایتالیایی بلکه بسیاری از شهروندان دیگر کشورها را به کام مرگ و نابودی کشاندند. دموکراسی ها گرچه همچنان بهترین شیوه حکمرانی در جهان اند اما آفاتی اینچنینی نیز دارند. وظیفه شهروندان مسئول در چنین شرایطی این است که از بنیانهای دموکراسی دفاع کنند و این چیزی بود که روز شنبه در خیابانهای واشنگتن و بسیاری از نقاط جهان به چشم آمد.

#تجمعواشنگتندیسی #ترامپ #دیدگاهنو #کوروشصحتی

© 2020 New Vision Research Institute

  • White Facebook Icon