© 2020 New Vision Research Institute

  • White Facebook Icon

    واهمه متولیان دینی از مسأله زمانمندی برخی احکام دینی

    مصطفی دانشگر – به نظر می رسد دغدغه آقایان ودلیل تمسک به جزئیاتی اینچنینی آنستکه اگر باب زمان مندی احکام را بازکردیم آنوقت دیگر سنگ روی سنگ بند نخواهد شد و’نجاستِ’ زمان مندی احکام، به سایر امور واحکام وشرعیات نیز تسری خواهد یافت. اما از طرف دیگر، به نظر می رسد در عصر ‘کسوف امر معنوی’ ودر پس پرده رفتنِ امر “ماورایی” و در شرایطی که ‘علم’ و ‘عمل’ِ مدرن حائل میان انسانِ مدرن وحقیقت شده است، به جای تحقیر وتصغیر مدرنیته ویا اکتفاء به ارائه جوابهای نقضی ومسکن های موقت، چاره ای جز تفصیل وتبعیض قائل شدن میان امور واحکام اجتماعی-سیاسی از یک سو واحکام فردی از سوی دیگر نیست.

    در تلگرام بخوانید

    بر این تقریر، در مواردی مانند ارتداد، حدود وتعزیرات ودیگر احکام اجتماعی که اولا در شمار احکام انشائی اسلام نبوده وتنها امضای شارع مقدس را با خود همراه دارند و ثانیا با اموال یا اعراض یا دماء شهروندان سروکار دارند وبا اجرای آنها به دست غیر معصوم بیمِ خطایی ولو یک درصدی می رود وثالثا اجرای آنها در زمانه کنونی موجب وهن اسلام بوده ورابعا با یکی از مهمترین مقاصد شریعت همانند رحمت واسعه الهی ویا عدالت اجتماعی در زمان ما در تعارض می افتند، می توان قائل به “تعلیق” ویا “تعطیل” در “عصر غیبت امام معصوم” شد.

    در موارد احکام فردی اما طبیعتا فرد اختیارا وبدون اجبار، دینداری را اختیار کرده است واین احکام فی الجمله در شمار حلالها وحرامهای انشائی ِ اسلام ( ونه امضائی) اش قرار می گیرند، می توان به همان احکام سنتی تمسک جست وذره ای هم عقب ننشست. در غیر اینصورت ظاهرا با زبان بی زبانی به دنیا، اعم از مؤمن وغیر مؤمن، می گوییم همین هست که هست! یا دیندار باشید با تمامی این تفاصیل وجزئیات وقشور ویا به تعبیر مصری “الباب یفوت جمل” ویا به تعبیر عامیانه فارسی “راه باز جاده هم دراز”.

    در این صورت محتاطان ومقدسان باید نیک به عواقب این اندیشه وخروج فوج فوج مردم از دین الله بیندیشند.

    پی نوشتِ فربه تر از متن؛ در باب گسترش اسلام در جهان مطرح میشود به این تقریر که علیرغم تمامی این احکام اسلام همچنان در جهان در حال رشد است. قائلان این مسأله را به عنوان دلیلی بر عدم نیاز به اینگونه تأملات مطرح می کنند. نکاتی که در این باب باید ذکر کرد، بدین قرارند؛ اولا؛ افزایش تعداد مسلمین دلیلی بر گسترش اسلام نیست. گسترش کمی اسلام در عصر کنونی مرهون زاد وولدهای مسلمانان وترویج حدیث شریف مشهور به ” اباهی بکم الامم” است. ثانیا؛ باید دید این مسلمان زادگان اعم از کشورهای اسلامی ویا غیر اسلامی تا چه اندازه مقید به همین احکام ومقررات وشرعیات هستند. می توان گفت امروز کمتر مسلمانی را می توان یافت که به معنای کلمه مسلمان نظری وعملی باشد. ثالثا؛ در باب گسترش یک دین نمی شود فقط به آمار ورودی نظر کرد، بلکه معیار داوری تفریق ورودها از خروجهاست که امروزه آمارش هم کم نیست. رابعا؛ فی الواقع آیا ما امروز نیاز به گسترش کمی اسلام داریم یا توسعه وگسترش کیفی وتعمیق دینداری در همین مسلمانان موجود. به نظر می رسد تمسک به احکام وجزئیات وشرعیاتی اینچنینی مهمترین مانع تعمیق این دینداری در میان مؤمنان است. در تلگرام بخوانید

    #احکاموحدود #اسلام #دیدگاهنو #مصطفیدانشگر