چاه ویل دولت روحانی برای اصلاح‌طلبان

دولت دوم روحانی اصلاح‌طلبان را دچار انشقاق و چنددستگی آشکاری کرده است. از طرفی آن‌ها با تمام توان برای رای آوردن این دولت تبلیغ و تلاش کردند و از سوی دیگر نه‌تنها هیچ دستاوردی برای این دولت باقی نمانده بلکه اوضاع کشور به‌شدت وخیم و آشفته شده است.

در تلگرام بخوانید

گروهی از اصلاح‌طلبان تلاش می‌کنند راه خود را از دولت روحانی جدا نشان داده و خود را از زیر بار شکست‌های پی‌درپی دولت او رها کنند. مهم‌ترین چالش این گروه، پاسخ‌گویی در قبال وعده‌هایی است که برای رای دوباره به روحانی مطرح کردند. وعده به ثمر رسیدن برجام و سخن از برجام داخلی و حتی توافق با جهان بر سر «همه مشکلات»، ریشه‌کن کردن فقر مطلق، افزایش کرامت انسانی ایرانیان، چرخیدن چرخ اقتصاد کشور و آزادی‌های سیاسی و اجتماعی وعده‌هایی بود که روحانی به مردم داد و اصلاح‌طلبان برایش هورا کشیدند. این دسته از اصلاح‌طلبان با شروع انتقاد علنی از روحانی و با دادن وعده اصلاحات واقعی، تلاش می‌کنند نشان دهند که روحانی آن اصلاحات واقعی نیست که مد نظر ایشان است درحالی‌که پیش از انتخاب مجدد روحانی به ریاست‌جمهوری، هرگز اصلاح‌طلبان چنین وعده‌ای نمی‌دادند و حتی کاندیدای آنها، اسحاق جهانگیری، خود به نمایشی بودن کاندیداتوری‌اش اعتقاد داشت. عبدالله مومنی،  به‌عنوان یکی از نیروهای اصلاح‌طلب چندی پیش در نقد وضع موجود نوشت: «‏بدون تردید وضع سیاسی امروز جامعه عادی نیست و نمی‌تواند ادامه پیدا کند.گفتمان اعتدال شکست خورده؛ دولت عملا تعطیل شده و تنها دستاوردش یعنی برجام و سیاست خارجی هم شکست خورده و دیگر از این دولت بخاری برای تغییر جدی در وضعیت مردم و تغییر معنی‌داری در سیاست به نفع دموکراسی برنخواهد خواست.» درحالی‌که او پیش از انتخابات ۹۶ معتقد بود: «اگر کسی بگوید ⁧سبز⁩ هستم و دغدغه اصلاح‌طلبی دارم و به آقای ⁧روحانی⁩ رای ندهد، این ادعای او دروغی بیش نیست» و یا در مصاحبه دیگری گفته بود: «من معتقدم نیستم رای به آقای روحانی انتخاب بین بد و بدتر باشد. اتفاقا آقای روحانی گزینه خوب و مطلوب است».

گروه دیگری از اصلاح‌طلبان به تناقضی که گفته شد آگاه‌اند و می‌دانند که نمی‌توان به این شیوه از زیر بار وعده‌های انتخاباتی که هیچ‌کدام عملی نشده‌اند شانه خالی کرد و در این مقطع، فاصله گرفتن از روحانی به این حالت بیشتر منجر به ریزش حامیان آنها می‌شود. بنابراین تلاش می‌کنند تا از عملکرد دولت روحانی دفاع کنند و شکست‌های او را محصول عوامل دیگری ازجمله کارشکنی‌های اصولگرایان، سپاه پاسداران و علی خامنه‌ای نشان دهند. اما این گروه پاسخ نمی‌دهند که چرا با وجود اطلاع از چنین موانع و کارشکنی‌هایی، چنان وعده‌هایی به مردم داده شد؟ آیا شما از وجود این موانع بی‌اطلاع بودید؟ بهزاد نبوی، دیگر چهره اصلاح‌طلبان جزو این دسته است. او در روزهای گذشته طی سخنانی گفته است: «آدرس غلط به مردم ندهید، مشکل کشور زیر سر دولت روحانی نیست. چرا می خواهید خرج خود را از دولت جدا کنید؟ مردم متوجه می‌شوند برخی برای انتخابات و کسب اقبال رای‌دهندگان قصد عبور از دولت را دارند.» او درباره شکست برجام گفته: «متاسفانه پس از برجام اقدامات ماجراجویانه‌ای صورت گرفت، مدت کوتاهی بعد از آن علاقه و تمایل سرمایه‌گذاران خارجی به ترس و یاس تبدیل شد» اما توضیحی نداده که آیا او و هم‌فکرانش پیش از انتخاب مجدد روحانی به فکر چاره‌ای برای اقدامات ماجراجویانه دائمی جمهوری اسلامی بوده‌اند یا فقط در رویای تصاحب دولت و کسب اقبال رای‌دهندگان عمل کرده‌اند.

در تلگرام بخوانید

اما علت اصلی شکست هر دو گروه اصلاح‌طلبان را باید در شکست اصلاح‌پذیر بودن نظام جمهوری اسلامی جست. از یک سو جمهوری اسلامی نشان داده است که با تمام توان در مقابل هرگونه اصلاح مقاومت می‌کند و در این مقاومت طبق قانون اساسی خود دست بالا را دارد و از سوی دیگر اصلاح‌طلبان نیز نشان داده‌اند که توان و مطالبه عبور از این قانون اساسی و حرکت به سمت تغییر جمهوری اسلامی را ندارند. بنابراین هرگونه پروژه اصلاحی از سوی این جریان یا فریب است یا محکوم به شکست بوده و خواهد بود.

#عبداللهمومنی #اصلاحطلبان #دیدگاهنو #حسینترکاشوند #جمهوریاسلامی #اسحاقجهانگیری

© 2020 New Vision Research Institute

  • White Facebook Icon