کمپ دیوید، نماد تاریخی از دست رفتن اعتبار آمریکا

مهدی جلالی- در الفبای دیپلماسی گفته می‌شود مهمترین نشانه‌ی قدرت یک کشور، اعتبار آن کشور  در میان دیگر کشورها است.  حتی نیروی نظامی نیز بخودی خود نقش مستقیمی در قدرت یک کشور ندارد.  بلکه اعتباری که از نیروی نظامی بدست می‌‌آید، یک کشور را از نگاه دیگران قدرت‌مند و یا ضعیف می‌کند.

تا بحال آمریکا به عنوان تنها ابرقدرت جهان از ببشترین اعتبار جهانی برخوردار بوده‌است.  این اعتبار صرفا از برتری نیروی نظامی آمریکا بدست نیامده.  بخش اصلی این اعتبار به تاریخ دیپلماسی فعال و موثر آمریکا برمی‌گردد. اما اکنون گفته‌می‌شود قدرت آمریکا در حال افول است.  دلایل مختلفی برای این افول اقامه می‌شود. بدون تردید یکی از مهمترین این دلایل ندانم کاری خود رهبران آمریکاست.  بطور مشخص، عملکرد شخص آقای اوباما در خاورمیانه را می‌توان در کاهش قدرت جهانی آمریکا مقصر شناخت.

دیدار اوباما با نمایندگان کشورهای عرب شورای هماهنگی خلیج‌فارس در کمپ دیوید، بی‌اعتبارترین دیدار در تاریخ کمپ دیوید است. در حالی‌که کمپ‌ دیوید نشست‌‌هایی تاریخ‌ساز را در کارنامه‌ی خود دارد.  در زمان جنگ جهانی دوم فرانکلین روزولت در کمپ دیوید میزبان وینستون چرچیل بود.  در آغاز شروع دوران جنگ سرد آیزنهاور میزبان نیکیتا خروشچف بود.  در سال ۱۹۷۸ کارتر میزبان انورسادات و مناخیم بگین بود که منجر به صلح تاریخی اسرائیل و مصر شد.

البته در تاریخ کمپ دیوید گاه تلاش‌های دیپلماتیک به نتیجه نرسیده‌اند.  برای مثال میزبانی کلینتون از ایهود باراک و یاسر عرفات در آن‌جا دستاوردی نداشت.  اما دست‌کم می‌توان گفت که کلینتون به عنوان میزبان حداکثر تلاش خود را بکار برد.  تابحال اتفاق نیفتاده بود که خود میزبان دیدار کمپ دیوید را به یک مضحکه تبدیل کند.

دیدار اعراب با رئیس‌جمهور آمریکا در کمپ دیوید در تاریخ دیپلماسی یک نقطه‌ی عطف خواهد بود. این دیدار در آینده به عنوان نماد روشنی از دست رفتن اعتبار آمریکا در خاورمیانه یادآوری خواهد شد. بخصوص همزمانی نشست کمپ دیوید با تصرف شهر رمادی توسط دولت اسلامی داعش در عراق، تصویر روشنی از فاصله‌ی زیاد واقعیت‌های منطقه با تعهداتی که آمریکا مدعی آنان است، می‌دهد.

چه کسی می‌تواند به حرف‌ها، وعده‌ها، و تعهدات آقای اوباما اعتماد کند؟  شک ندارم که مقامات کشورهای عرب حاشیه‌ی خلیج فارس با ناامیدی و بی‌اعتمادی کمپ دیوید را به سوی کشورهای خود ترک کردند.  مصاحبه‌ی شتابزده و ناشیانه‌ی آقای اوباما، یک روز بعد با العربیه، چنین برداشت را تقویت می‌کند.

نتیجه‌ی بی‌اعتمادی به آمریکا چیست؟ 

بیش از هرچیز آمریکا نقش و اعتبار جهانی خود را بدست خود از بین می‌برد.  در گذشته اگر در مورد یک موضوع جهانی، نشستی در آمریکا برگزار می‌شد،  جهان به نتیجه‌ی آن نشست چشم می‌دوخت.  حضور آمریکا در مذاکرات مختلف و میزان تاثیرگزاری این کشور در حل و فصل بسیاری از معضلات جهانی غیرقابل انکار بود.  اکنون دیگر این طور نیست.

از سوی دیگر، کشورهای عرب به این نتیجه می‌رسند که باید خود دست بالا بزنند و بدون هماهنگی‌های بین‌المللی ـ چه در ائتلاف با آمریکا و غرب، و چه در چارچوب رژیم‌های حقوقی سازمان ملل ـ وارد عمل بشوند.  حاصل چنین اقداماتی بی‌تردید افزایش جنگ‌های فرقه‌ای و بی‌ثباتی و ناامنی بیشتر در منطقه خواهد بود.  ناامنی در خاورمیانه، ناامنی برای اروپا و آمریکا نیز خواهد بود.

مثال دیگری از بی‌اعتباری آمریکا و عدم اعتماد به این کشور، هم اکنون و در تصمیمات حیدر عبادی نخست وزیر عراق قابل درک است.  او یک ماه پیش برای اولین بار به آمریکا آمد تا تعهداتی برای مقابله با دولت اسلامی از آمریکا بگیرد.  آقای اوباما هیچ تعهدی نداد.  فقط دویست میلیون دلار به او پول داد و روانه‌اش کرد.  تازه آقای اوباما در دیدار با آقای عبادی دخالت ایران را نیز مشروع دانست!

اکنون آقای عبادی بر سر یک دوراهی است.  از چند روز پیش مقامات محلی سنی شهر رمادی از دولت بغداد درخواست کرده‌بودند که با ارسال کمک جلوی سقوط رمادی را بگیرد.  این وضعیت می‌توانست به فرصتی برای همبستگی سنی‌ها و شیعیان برای حفظ یکپارچگی عراق تبدیل شود.

از یک سو رمادی در حال از دست رفتن است و برای حفظ آن نمی‌توان به تعهدات آمریکا اعتماد کرد. از سوی دیگر تنها نیرویی که ممکن است بتواند در مقابل دولت اسلامی داعش ایستادگی کند، گروه‌های شبه‌نظامی شیعه تحت سازماندهی ایران هستند.  این گروه‌ها در ابتدای بازپس‌گیری تکریت نقش داشتند.  اما گزارش سازمان‌های حقوق بشری نشان داد که آنان نیز مانند داعش سر بریدند و کشتارهای انتقام‌جویانه براه انداختند. باید دید حیدر عبادی به چه مسیری میرود.

#اوباما #دیدگاهنو #کمپدیوید #مهدیجلالیتهرانی

© 2020 New Vision Research Institute

  • White Facebook Icon